Coniugazione di strangolare
straŋɡoˈlareuccidere qualcuno esercitando una forte pressione sul collo fino a produrre asfissia Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | strangolo |
| tu | strangoli |
| lui / lei / Lei | strangola |
| noi | strangoliamo |
| voi | strangolate |
| loro | strangolano |
Imperfetto
| io | strangolavo |
| tu | strangolavi |
| lui / lei / Lei | strangolava |
| noi | strangolavamo |
| voi | strangolavate |
| loro | strangolavano |
Passato remoto
| io | strangolai |
| tu | strangolasti |
| lui / lei / Lei | strangolò |
| noi | strangolammo |
| voi | strangolaste |
| loro | strangolarono |
Futuro
| io | strangolerò |
| tu | strangolerai |
| lui / lei / Lei | strangolerà |
| noi | strangoleremo |
| voi | strangolerete |
| loro | strangoleranno |
Condizionale
| io | strangolerei |
| tu | strangoleresti |
| lui / lei / Lei | strangolerebbe |
| noi | strangoleremmo |
| voi | strangolereste |
| loro | strangolerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | strangoli |
| tu | strangoli |
| lui / lei / Lei | strangoli |
| noi | strangoliamo |
| voi | strangoliate |
| loro | strangolino |
Imperfetto
| io | strangolassi |
| tu | strangolassi |
| lui / lei / Lei | strangolasse |
| noi | strangolassimo |
| voi | strangolaste |
| loro | strangolassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | strangola |
| lui / lei / Lei | strangoli |
| noi | strangoliamo |
| voi | strangolate |
| loro | strangolino |