Coniugazione di stanare
staˈnareindividuare qualcuno o dialogare con qualcuno in modo da coglierlo nella causa dell'errore già commesso Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | stano |
| tu | stani |
| lui / lei / Lei | stana |
| noi | staniamo |
| voi | stanate |
| loro | stanano |
Imperfetto
| io | stanavo |
| tu | stanavi |
| lui / lei / Lei | stanava |
| noi | stanavamo |
| voi | stanavate |
| loro | stanavano |
Passato remoto
| io | stanai |
| tu | stanasti |
| lui / lei / Lei | stanò |
| noi | stanammo |
| voi | stanaste |
| loro | stanarono |
Futuro
| io | stanerò |
| tu | stanerai |
| lui / lei / Lei | stanerà |
| noi | staneremo |
| voi | stanerete |
| loro | staneranno |
Condizionale
| io | stanerei |
| tu | staneresti |
| lui / lei / Lei | stanerebbe |
| noi | staneremmo |
| voi | stanereste |
| loro | stanerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | stani |
| tu | stani |
| lui / lei / Lei | stani |
| noi | staniamo |
| voi | staniate |
| loro | stanino |
Imperfetto
| io | stanassi |
| tu | stanassi |
| lui / lei / Lei | stanasse |
| noi | stanassimo |
| voi | stanaste |
| loro | stanassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | stana |
| lui / lei / Lei | stani |
| noi | staniamo |
| voi | stanate |
| loro | stanino |