Coniugazione di solere
soˈle.reavere l'abitudine di, usare, essere solito Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | solo |
| tu | soli |
| lui / lei / Lei | sole |
| noi | soliamo |
| voi | solete |
| loro | solono |
Imperfetto
| io | solevo |
| tu | solevi |
| lui / lei / Lei | soleva |
| noi | solevamo |
| voi | solevate |
| loro | solevano |
Passato remoto
| io | solei |
| tu | solesti |
| lui / lei / Lei | solé |
| noi | solemmo |
| voi | soleste |
| loro | solerono |
Futuro
| io | solerò |
| tu | solerai |
| lui / lei / Lei | solerà |
| noi | soleremo |
| voi | solerete |
| loro | soleranno |
Condizionale
| io | solerei |
| tu | soleresti |
| lui / lei / Lei | solerebbe |
| noi | soleremmo |
| voi | solereste |
| loro | solerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | sola |
| tu | sola |
| lui / lei / Lei | sola |
| noi | soliamo |
| voi | soliate |
| loro | solano |
Imperfetto
| io | solessi |
| tu | solessi |
| lui / lei / Lei | solesse |
| noi | solessimo |
| voi | soleste |
| loro | solessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | soli |
| lui / lei / Lei | sola |
| noi | soliamo |
| voi | solete |
| loro | solano |