Coniugazione di rinvenire
rinveˈniretrovare per caso una cosa smarrita o appartenuta un tempo ad altri, della cui presenza non si era a conoscenza Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | rinvengo |
| tu | rinvieni |
| lui / lei / Lei | rinviene |
| noi | rinveniamo |
| voi | rinvenite |
| loro | rinvengono |
Imperfetto
| io | rinvenivo |
| tu | rinvenivi |
| lui / lei / Lei | rinveniva |
| noi | rinvenivamo |
| voi | rinvenivate |
| loro | rinvenivano |
Passato remoto
| io | rinvenni |
| tu | rinvenisti |
| lui / lei / Lei | rinvenne |
| noi | rinvenimmo |
| voi | rinveniste |
| loro | rinvennero |
Futuro
| io | rinverrò |
| tu | rinverrai |
| lui / lei / Lei | rinverrà |
| noi | rinverremo |
| voi | rinverrete |
| loro | rinverranno |
Condizionale
| io | rinverrei |
| tu | rinverresti |
| lui / lei / Lei | rinverrebbe |
| noi | rinverremmo |
| voi | rinverreste |
| loro | rinverrebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | rinvenga |
| tu | rinvenga |
| lui / lei / Lei | rinvenga |
| noi | rinveniamo |
| voi | rinveniate |
| loro | rinvengano |
Imperfetto
| io | rinvenissi |
| tu | rinvenissi |
| lui / lei / Lei | rinvenisse |
| noi | rinvenissimo |
| voi | rinveniste |
| loro | rinvenissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | rinvieni |
| lui / lei / Lei | rinvenga |
| noi | rinveniamo |
| voi | rinvenite |
| loro | rinvengano |