Coniugazione di rintronare
rintroˈnare(di un rumore), rimbombare in un posto, in modo profondo e assordante Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | rintrono |
| tu | rintroni |
| lui / lei / Lei | rintrona |
| noi | rintroniamo |
| voi | rintronate |
| loro | rintronano |
Imperfetto
| io | rintronavo |
| tu | rintronavi |
| lui / lei / Lei | rintronava |
| noi | rintronavamo |
| voi | rintronavate |
| loro | rintronavano |
Passato remoto
| io | rintronai |
| tu | rintronasti |
| lui / lei / Lei | rintronò |
| noi | rintronammo |
| voi | rintronaste |
| loro | rintronarono |
Futuro
| io | rintronerò |
| tu | rintronerai |
| lui / lei / Lei | rintronerà |
| noi | rintroneremo |
| voi | rintronerete |
| loro | rintroneranno |
Condizionale
| io | rintronerei |
| tu | rintroneresti |
| lui / lei / Lei | rintronerebbe |
| noi | rintroneremmo |
| voi | rintronereste |
| loro | rintronerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | rintroni |
| tu | rintroni |
| lui / lei / Lei | rintroni |
| noi | rintroniamo |
| voi | rintroniate |
| loro | rintronino |
Imperfetto
| io | rintronassi |
| tu | rintronassi |
| lui / lei / Lei | rintronasse |
| noi | rintronassimo |
| voi | rintronaste |
| loro | rintronassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | rintrona |
| lui / lei / Lei | rintroni |
| noi | rintroniamo |
| voi | rintronate |
| loro | rintronino |