Coniugazione di rabbonire
rabboˈnireriportare chi è troppo adirato o agitato per ragionare lucidamente alla calma e serenità necessarie al dialogo; ammansire, acquietare, placare, lenire la collera Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | rabbono |
| tu | rabboni |
| lui / lei / Lei | rabbone |
| noi | rabboniamo |
| voi | rabbonite |
| loro | rabbonono |
Imperfetto
| io | rabbonivo |
| tu | rabbonivi |
| lui / lei / Lei | rabboniva |
| noi | rabbonivamo |
| voi | rabbonivate |
| loro | rabbonivano |
Passato remoto
| io | rabbonii |
| tu | rabbonisti |
| lui / lei / Lei | rabbonì |
| noi | rabbonimmo |
| voi | rabboniste |
| loro | rabbonirono |
Futuro
| io | rabbonirò |
| tu | rabbonirai |
| lui / lei / Lei | rabbonirà |
| noi | rabboniremo |
| voi | rabbonirete |
| loro | rabboniranno |
Condizionale
| io | rabbonirei |
| tu | rabboniresti |
| lui / lei / Lei | rabbonirebbe |
| noi | rabboniremmo |
| voi | rabbonireste |
| loro | rabbonirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | rabbona |
| tu | rabbona |
| lui / lei / Lei | rabbona |
| noi | rabboniamo |
| voi | rabboniate |
| loro | rabbonano |
Imperfetto
| io | rabbonissi |
| tu | rabbonissi |
| lui / lei / Lei | rabbonisse |
| noi | rabbonissimo |
| voi | rabboniste |
| loro | rabbonissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | rabboni |
| lui / lei / Lei | rabbona |
| noi | rabboniamo |
| voi | rabbonite |
| loro | rabbonano |