Coniugazione di orientare
orjenˈtareDeterminare o stabilire la posizione o indirizzo relativo di qualcosa riguardo all'ambiente, a un punto cardinale o un altro punto di riferimento. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | oriento |
| tu | orienti |
| lui / lei / Lei | orienta |
| noi | orientiamo |
| voi | orientate |
| loro | orientano |
Imperfetto
| io | orientavo |
| tu | orientavi |
| lui / lei / Lei | orientava |
| noi | orientavamo |
| voi | orientavate |
| loro | orientavano |
Passato remoto
| io | orientai |
| tu | orientasti |
| lui / lei / Lei | orientò |
| noi | orientammo |
| voi | orientaste |
| loro | orientarono |
Futuro
| io | orienterò |
| tu | orienterai |
| lui / lei / Lei | orienterà |
| noi | orienteremo |
| voi | orienterete |
| loro | orienteranno |
Condizionale
| io | orienterei |
| tu | orienteresti |
| lui / lei / Lei | orienterebbe |
| noi | orienteremmo |
| voi | orientereste |
| loro | orienterebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | orienti |
| tu | orienti |
| lui / lei / Lei | orienti |
| noi | orientiamo |
| voi | orientiate |
| loro | orientino |
Imperfetto
| io | orientassi |
| tu | orientassi |
| lui / lei / Lei | orientasse |
| noi | orientassimo |
| voi | orientaste |
| loro | orientassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | orienta |
| lui / lei / Lei | orienti |
| noi | orientiamo |
| voi | orientate |
| loro | orientino |