Coniugazione di orare
oˈrarepronunciare arringhe, parlare in pubblico per esortare i presenti o perorare una causa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | oro |
| tu | ori |
| lui / lei / Lei | ora |
| noi | oriamo |
| voi | orate |
| loro | orano |
Imperfetto
| io | oravo |
| tu | oravi |
| lui / lei / Lei | orava |
| noi | oravamo |
| voi | oravate |
| loro | oravano |
Passato remoto
| io | orai |
| tu | orasti |
| lui / lei / Lei | orò |
| noi | orammo |
| voi | oraste |
| loro | orarono |
Futuro
| io | orerò |
| tu | orerai |
| lui / lei / Lei | orerà |
| noi | oreremo |
| voi | orerete |
| loro | oreranno |
Condizionale
| io | orerei |
| tu | oreresti |
| lui / lei / Lei | orerebbe |
| noi | oreremmo |
| voi | orereste |
| loro | orerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | ori |
| tu | ori |
| lui / lei / Lei | ori |
| noi | oriamo |
| voi | oriate |
| loro | orino |
Imperfetto
| io | orassi |
| tu | orassi |
| lui / lei / Lei | orasse |
| noi | orassimo |
| voi | oraste |
| loro | orassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | ora |
| lui / lei / Lei | ori |
| noi | oriamo |
| voi | orate |
| loro | orino |