Coniugazione di monologare
monoloˈɡareparlare da soli, parlare tra sé e sé Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | monologo |
| tu | monologhi |
| lui / lei / Lei | monologa |
| noi | monologiamo |
| voi | monologate |
| loro | monologano |
Imperfetto
| io | monologavo |
| tu | monologavi |
| lui / lei / Lei | monologava |
| noi | monologavamo |
| voi | monologavate |
| loro | monologavano |
Passato remoto
| io | monologai |
| tu | monologasti |
| lui / lei / Lei | monologò |
| noi | monologammo |
| voi | monologaste |
| loro | monologarono |
Futuro
| io | monologherò |
| tu | monologherai |
| lui / lei / Lei | monologherà |
| noi | monologheremo |
| voi | monologherete |
| loro | monologheranno |
Condizionale
| io | monologherei |
| tu | monologheresti |
| lui / lei / Lei | monologherebbe |
| noi | monologheremmo |
| voi | monologhereste |
| loro | monologherebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | monologhi |
| tu | monologhi |
| lui / lei / Lei | monologhi |
| noi | monologhiamo |
| voi | monologhiate |
| loro | monologhino |
Imperfetto
| io | monologassi |
| tu | monologassi |
| lui / lei / Lei | monologasse |
| noi | monologassimo |
| voi | monologaste |
| loro | monologassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | monologa |
| lui / lei / Lei | monologhi |
| noi | monologiamo |
| voi | monologate |
| loro | monologhino |
Esercitati nel contesto
Completa il verbo in frasi reali — le risposte corrette contano per la tabella qui sopra.