Coniugazione di mondare
monˈdaretogliere ciò che non è utilizzabile o nocivo Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | mondo |
| tu | mondi |
| lui / lei / Lei | monda |
| noi | mondiamo |
| voi | mondate |
| loro | mondano |
Imperfetto
| io | mondavo |
| tu | mondavi |
| lui / lei / Lei | mondava |
| noi | mondavamo |
| voi | mondavate |
| loro | mondavano |
Passato remoto
| io | mondai |
| tu | mondasti |
| lui / lei / Lei | mondò |
| noi | mondammo |
| voi | mondaste |
| loro | mondarono |
Futuro
| io | monderò |
| tu | monderai |
| lui / lei / Lei | monderà |
| noi | monderemo |
| voi | monderete |
| loro | monderanno |
Condizionale
| io | monderei |
| tu | monderesti |
| lui / lei / Lei | monderebbe |
| noi | monderemmo |
| voi | mondereste |
| loro | monderebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | mondi |
| tu | mondi |
| lui / lei / Lei | mondi |
| noi | mondiamo |
| voi | mondiate |
| loro | mondino |
Imperfetto
| io | mondassi |
| tu | mondassi |
| lui / lei / Lei | mondasse |
| noi | mondassimo |
| voi | mondaste |
| loro | mondassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | monda |
| lui / lei / Lei | mondi |
| noi | mondiamo |
| voi | mondate |
| loro | mondino |