Coniugazione di istoriare
istoˈrjareadornare una superficie con la raffigurazione di immagini relative a fatti storici, sacri o leggendari Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | istorio |
| tu | istorii |
| lui / lei / Lei | istoria |
| noi | istoriiamo |
| voi | istoriate |
| loro | istoriano |
Imperfetto
| io | istoriavo |
| tu | istoriavi |
| lui / lei / Lei | istoriava |
| noi | istoriavamo |
| voi | istoriavate |
| loro | istoriavano |
Passato remoto
| io | istoriai |
| tu | istoriasti |
| lui / lei / Lei | istoriò |
| noi | istoriammo |
| voi | istoriaste |
| loro | istoriarono |
Futuro
| io | istorierò |
| tu | istorierai |
| lui / lei / Lei | istorierà |
| noi | istorieremo |
| voi | istorierete |
| loro | istorieranno |
Condizionale
| io | istorierei |
| tu | istorieresti |
| lui / lei / Lei | istorierebbe |
| noi | istorieremmo |
| voi | istoriereste |
| loro | istorierebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | istorii |
| tu | istorii |
| lui / lei / Lei | istorii |
| noi | istoriiamo |
| voi | istoriiate |
| loro | istoriino |
Imperfetto
| io | istoriassi |
| tu | istoriassi |
| lui / lei / Lei | istoriasse |
| noi | istoriassimo |
| voi | istoriaste |
| loro | istoriassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | istoria |
| lui / lei / Lei | istorii |
| noi | istoriiamo |
| voi | istoriate |
| loro | istoriino |