Coniugazione di intuire
intuˈirecapire in modo immediato, senza necessità di ragionamento o prove Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | intuisco |
| tu | intuisci |
| lui / lei / Lei | intuisce |
| noi | intuiamo |
| voi | intuite |
| loro | intuiscono |
Imperfetto
| io | intuivo |
| tu | intuivi |
| lui / lei / Lei | intuiva |
| noi | intuivamo |
| voi | intuivate |
| loro | intuivano |
Passato remoto
| io | intuii |
| tu | intuisti |
| lui / lei / Lei | intuì |
| noi | intuimmo |
| voi | intuiste |
| loro | intuirono |
Futuro
| io | intuirò |
| tu | intuirai |
| lui / lei / Lei | intuirà |
| noi | intuiremo |
| voi | intuirete |
| loro | intuiranno |
Condizionale
| io | intuirei |
| tu | intuiresti |
| lui / lei / Lei | intuirebbe |
| noi | intuiremmo |
| voi | intuireste |
| loro | intuirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | intuisca |
| tu | intuisca |
| lui / lei / Lei | intuisca |
| noi | intuiamo |
| voi | intuiate |
| loro | intuiscano |
Imperfetto
| io | intuissi |
| tu | intuissi |
| lui / lei / Lei | intuisse |
| noi | intuissimo |
| voi | intuiste |
| loro | intuissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | intuisci |
| lui / lei / Lei | intuisca |
| noi | intuiamo |
| voi | intuite |
| loro | intuiscano |