Coniugazione di inferire
infeˈriretrarre una conclusione partendo da una determinata premessa o dalla constatazione di un fatto Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | infero |
| tu | inferi |
| lui / lei / Lei | infere |
| noi | inferiamo |
| voi | inferite |
| loro | inferono |
Imperfetto
| io | inferivo |
| tu | inferivi |
| lui / lei / Lei | inferiva |
| noi | inferivamo |
| voi | inferivate |
| loro | inferivano |
Passato remoto
| io | inferii |
| tu | inferisti |
| lui / lei / Lei | inferì |
| noi | inferimmo |
| voi | inferiste |
| loro | inferirono |
Futuro
| io | inferirò |
| tu | inferirai |
| lui / lei / Lei | inferirà |
| noi | inferiremo |
| voi | inferirete |
| loro | inferiranno |
Condizionale
| io | inferirei |
| tu | inferiresti |
| lui / lei / Lei | inferirebbe |
| noi | inferiremmo |
| voi | inferireste |
| loro | inferirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | infera |
| tu | infera |
| lui / lei / Lei | infera |
| noi | inferiamo |
| voi | inferiate |
| loro | inferano |
Imperfetto
| io | inferissi |
| tu | inferissi |
| lui / lei / Lei | inferisse |
| noi | inferissimo |
| voi | inferiste |
| loro | inferissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | inferi |
| lui / lei / Lei | infera |
| noi | inferiamo |
| voi | inferite |
| loro | inferano |