Coniugazione di finire
fiˈnireTerminare qualcosa o arrivare a una decisione finale. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | finisco |
| tu | finisci |
| lui / lei / Lei | finisce |
| noi | finiamo |
| voi | finite |
| loro | finiscono |
Imperfetto
| io | finivo |
| tu | finivi |
| lui / lei / Lei | finiva |
| noi | finivamo |
| voi | finivate |
| loro | finivano |
Passato remoto
| io | finii |
| tu | finisti |
| lui / lei / Lei | finì |
| noi | finimmo |
| voi | finiste |
| loro | finirono |
Futuro
| io | finirò |
| tu | finirai |
| lui / lei / Lei | finirà |
| noi | finiremo |
| voi | finirete |
| loro | finiranno |
Condizionale
| io | finirei |
| tu | finiresti |
| lui / lei / Lei | finirebbe |
| noi | finiremmo |
| voi | finireste |
| loro | finirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | finisca |
| tu | finisca |
| lui / lei / Lei | finisca |
| noi | finiamo |
| voi | finiate |
| loro | finiscano |
Imperfetto
| io | finissi |
| tu | finissi |
| lui / lei / Lei | finisse |
| noi | finissimo |
| voi | finiste |
| loro | finissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | finisci |
| lui / lei / Lei | finisca |
| noi | finiamo |
| voi | finite |
| loro | finiscano |