Coniugazione di esimere
eˈzimeresciogliere, esonerare, dispensare qualcuno dalla necessità di compiere atti doverosi o di rispettare ciò che in altre circostanze è obbligatorio; in un significato più letterario, affrancare da ciò cu Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | esimo |
| tu | esimi |
| lui / lei / Lei | esime |
| noi | esimiamo |
| voi | esimete |
| loro | esimono |
Imperfetto
| io | esimevo |
| tu | esimevi |
| lui / lei / Lei | esimeva |
| noi | esimevamo |
| voi | esimevate |
| loro | esimevano |
Passato remoto
| io | esimei |
| tu | esimesti |
| lui / lei / Lei | esimé |
| noi | esimemmo |
| voi | esimeste |
| loro | esimerono |
Futuro
| io | esimerò |
| tu | esimerai |
| lui / lei / Lei | esimerà |
| noi | esimeremo |
| voi | esimerete |
| loro | esimeranno |
Condizionale
| io | esimerei |
| tu | esimeresti |
| lui / lei / Lei | esimerebbe |
| noi | esimeremmo |
| voi | esimereste |
| loro | esimerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | esima |
| tu | esima |
| lui / lei / Lei | esima |
| noi | esimiamo |
| voi | esimiate |
| loro | esimano |
Imperfetto
| io | esimessi |
| tu | esimessi |
| lui / lei / Lei | esimesse |
| noi | esimessimo |
| voi | esimeste |
| loro | esimessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | esimi |
| lui / lei / Lei | esima |
| noi | esimiamo |
| voi | esimete |
| loro | esimano |