Coniugazione di disonorare
dizonoˈrareportare disonore su qualcuno o qualcosa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | disonoro |
| tu | disonori |
| lui / lei / Lei | disonora |
| noi | disonoriamo |
| voi | disonorate |
| loro | disonorano |
Imperfetto
| io | disonoravo |
| tu | disonoravi |
| lui / lei / Lei | disonorava |
| noi | disonoravamo |
| voi | disonoravate |
| loro | disonoravano |
Passato remoto
| io | disonorai |
| tu | disonorasti |
| lui / lei / Lei | disonorò |
| noi | disonorammo |
| voi | disonoraste |
| loro | disonorarono |
Futuro
| io | disonorerò |
| tu | disonorerai |
| lui / lei / Lei | disonorerà |
| noi | disonoreremo |
| voi | disonorerete |
| loro | disonoreranno |
Condizionale
| io | disonorerei |
| tu | disonoreresti |
| lui / lei / Lei | disonorerebbe |
| noi | disonoreremmo |
| voi | disonorereste |
| loro | disonorerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | disonori |
| tu | disonori |
| lui / lei / Lei | disonori |
| noi | disonoriamo |
| voi | disonoriate |
| loro | disonorino |
Imperfetto
| io | disonorassi |
| tu | disonorassi |
| lui / lei / Lei | disonorasse |
| noi | disonorassimo |
| voi | disonoraste |
| loro | disonorassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | disonora |
| lui / lei / Lei | disonori |
| noi | disonoriamo |
| voi | disonorate |
| loro | disonorino |