Coniugazione di disbramare
dizbraˈmarerendere soddisfatto e appagato, detto di desideri, voglie, brame Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | disbramo |
| tu | disbrami |
| lui / lei / Lei | disbrama |
| noi | disbramiamo |
| voi | disbramate |
| loro | disbramano |
Imperfetto
| io | disbramavo |
| tu | disbramavi |
| lui / lei / Lei | disbramava |
| noi | disbramavamo |
| voi | disbramavate |
| loro | disbramavano |
Passato remoto
| io | disbramai |
| tu | disbramasti |
| lui / lei / Lei | disbramò |
| noi | disbramammo |
| voi | disbramaste |
| loro | disbramarono |
Futuro
| io | disbramerò |
| tu | disbramerai |
| lui / lei / Lei | disbramerà |
| noi | disbrameremo |
| voi | disbramerete |
| loro | disbrameranno |
Condizionale
| io | disbramerei |
| tu | disbrameresti |
| lui / lei / Lei | disbramerebbe |
| noi | disbrameremmo |
| voi | disbramereste |
| loro | disbramerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | disbrami |
| tu | disbrami |
| lui / lei / Lei | disbrami |
| noi | disbramiamo |
| voi | disbramiate |
| loro | disbramino |
Imperfetto
| io | disbramassi |
| tu | disbramassi |
| lui / lei / Lei | disbramasse |
| noi | disbramassimo |
| voi | disbramaste |
| loro | disbramassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | disbrama |
| lui / lei / Lei | disbrami |
| noi | disbramiamo |
| voi | disbramate |
| loro | disbramino |