Coniugazione di disarmare
dizarˈmarenon lasciare alcuna alternativa, altrimenti con responsabilità normalmente impossibili da affrontare da soli Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | disarmo |
| tu | disarmi |
| lui / lei / Lei | disarma |
| noi | disarmiamo |
| voi | disarmate |
| loro | disarmano |
Imperfetto
| io | disarmavo |
| tu | disarmavi |
| lui / lei / Lei | disarmava |
| noi | disarmavamo |
| voi | disarmavate |
| loro | disarmavano |
Passato remoto
| io | disarmai |
| tu | disarmasti |
| lui / lei / Lei | disarmò |
| noi | disarmammo |
| voi | disarmaste |
| loro | disarmarono |
Futuro
| io | disarmerò |
| tu | disarmerai |
| lui / lei / Lei | disarmerà |
| noi | disarmeremo |
| voi | disarmerete |
| loro | disarmeranno |
Condizionale
| io | disarmerei |
| tu | disarmeresti |
| lui / lei / Lei | disarmerebbe |
| noi | disarmeremmo |
| voi | disarmereste |
| loro | disarmerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | disarmi |
| tu | disarmi |
| lui / lei / Lei | disarmi |
| noi | disarmiamo |
| voi | disarmiate |
| loro | disarmino |
Imperfetto
| io | disarmassi |
| tu | disarmassi |
| lui / lei / Lei | disarmasse |
| noi | disarmassimo |
| voi | disarmaste |
| loro | disarmassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | disarma |
| lui / lei / Lei | disarmi |
| noi | disarmiamo |
| voi | disarmate |
| loro | disarmino |