Coniugazione di disaerare
dizaeˈrarerimuovere l'aria presente in un luogo, oppure in sospensione in un liquido Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | disaero |
| tu | disaeri |
| lui / lei / Lei | disaera |
| noi | disaeriamo |
| voi | disaerate |
| loro | disaerano |
Imperfetto
| io | disaeravo |
| tu | disaeravi |
| lui / lei / Lei | disaerava |
| noi | disaeravamo |
| voi | disaeravate |
| loro | disaeravano |
Passato remoto
| io | disaerai |
| tu | disaerasti |
| lui / lei / Lei | disaerò |
| noi | disaerammo |
| voi | disaeraste |
| loro | disaerarono |
Futuro
| io | disaererò |
| tu | disaererai |
| lui / lei / Lei | disaererà |
| noi | disaereremo |
| voi | disaererete |
| loro | disaereranno |
Condizionale
| io | disaererei |
| tu | disaereresti |
| lui / lei / Lei | disaererebbe |
| noi | disaereremmo |
| voi | disaerereste |
| loro | disaererebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | disaeri |
| tu | disaeri |
| lui / lei / Lei | disaeri |
| noi | disaeriamo |
| voi | disaeriate |
| loro | disaerino |
Imperfetto
| io | disaerassi |
| tu | disaerassi |
| lui / lei / Lei | disaerasse |
| noi | disaerassimo |
| voi | disaeraste |
| loro | disaerassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | disaera |
| lui / lei / Lei | disaeri |
| noi | disaeriamo |
| voi | disaerate |
| loro | disaerino |