Coniugazione di disabituare
dizabituˈarefare perdere l'abitudine, la familiarità con qualcosa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | disabituo |
| tu | disabitui |
| lui / lei / Lei | disabitua |
| noi | disabituiamo |
| voi | disabituate |
| loro | disabituano |
Imperfetto
| io | disabituavo |
| tu | disabituavi |
| lui / lei / Lei | disabituava |
| noi | disabituavamo |
| voi | disabituavate |
| loro | disabituavano |
Passato remoto
| io | disabituai |
| tu | disabituasti |
| lui / lei / Lei | disabituò |
| noi | disabituammo |
| voi | disabituaste |
| loro | disabituarono |
Futuro
| io | disabituerò |
| tu | disabituerai |
| lui / lei / Lei | disabituerà |
| noi | disabitueremo |
| voi | disabituerete |
| loro | disabitueranno |
Condizionale
| io | disabituerei |
| tu | disabitueresti |
| lui / lei / Lei | disabituerebbe |
| noi | disabitueremmo |
| voi | disabituereste |
| loro | disabituerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | disabitui |
| tu | disabitui |
| lui / lei / Lei | disabitui |
| noi | disabituiamo |
| voi | disabituiate |
| loro | disabituino |
Imperfetto
| io | disabituassi |
| tu | disabituassi |
| lui / lei / Lei | disabituasse |
| noi | disabituassimo |
| voi | disabituaste |
| loro | disabituassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | disabitua |
| lui / lei / Lei | disabitui |
| noi | disabituiamo |
| voi | disabituate |
| loro | disabituino |