Coniugazione di digiunare
did͡ʒuˈnaremangiare poco o per nulla, non assumere cibo, parzialmente o completamente, per un periodo di tempo più o meno prolungato Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | digiuno |
| tu | digiuni |
| lui / lei / Lei | digiuna |
| noi | digiuniamo |
| voi | digiunate |
| loro | digiunano |
Imperfetto
| io | digiunavo |
| tu | digiunavi |
| lui / lei / Lei | digiunava |
| noi | digiunavamo |
| voi | digiunavate |
| loro | digiunavano |
Passato remoto
| io | digiunai |
| tu | digiunasti |
| lui / lei / Lei | digiunò |
| noi | digiunammo |
| voi | digiunaste |
| loro | digiunarono |
Futuro
| io | digiunerò |
| tu | digiunerai |
| lui / lei / Lei | digiunerà |
| noi | digiuneremo |
| voi | digiunerete |
| loro | digiuneranno |
Condizionale
| io | digiunerei |
| tu | digiuneresti |
| lui / lei / Lei | digiunerebbe |
| noi | digiuneremmo |
| voi | digiunereste |
| loro | digiunerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | digiuni |
| tu | digiuni |
| lui / lei / Lei | digiuni |
| noi | digiuniamo |
| voi | digiuniate |
| loro | digiunino |
Imperfetto
| io | digiunassi |
| tu | digiunassi |
| lui / lei / Lei | digiunasse |
| noi | digiunassimo |
| voi | digiunaste |
| loro | digiunassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | digiuna |
| lui / lei / Lei | digiuni |
| noi | digiuniamo |
| voi | digiunate |
| loro | digiunino |