Coniugazione di controprovare
kontroproˈvaredimostrare l'effettiva veridicità (di qualcosa) tramite una controprova Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | controprovo |
| tu | controprovi |
| lui / lei / Lei | controprova |
| noi | controproviamo |
| voi | controprovate |
| loro | controprovano |
Imperfetto
| io | controprovavo |
| tu | controprovavi |
| lui / lei / Lei | controprovava |
| noi | controprovavamo |
| voi | controprovavate |
| loro | controprovavano |
Passato remoto
| io | controprovai |
| tu | controprovasti |
| lui / lei / Lei | controprovò |
| noi | controprovammo |
| voi | controprovaste |
| loro | controprovarono |
Futuro
| io | controproverò |
| tu | controproverai |
| lui / lei / Lei | controproverà |
| noi | controproveremo |
| voi | controproverete |
| loro | controproveranno |
Condizionale
| io | controproverei |
| tu | controproveresti |
| lui / lei / Lei | controproverebbe |
| noi | controproveremmo |
| voi | controprovereste |
| loro | controproverebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | controprovi |
| tu | controprovi |
| lui / lei / Lei | controprovi |
| noi | controproviamo |
| voi | controproviate |
| loro | controprovino |
Imperfetto
| io | controprovassi |
| tu | controprovassi |
| lui / lei / Lei | controprovasse |
| noi | controprovassimo |
| voi | controprovaste |
| loro | controprovassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | controprova |
| lui / lei / Lei | controprovi |
| noi | controproviamo |
| voi | controprovate |
| loro | controprovino |