Coniugazione di contrariare
kontraˈrjaredefinizione mancante; se vuoi, aggiungila tu Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | contrario |
| tu | contrarii |
| lui / lei / Lei | contraria |
| noi | contrariiamo |
| voi | contrariate |
| loro | contrariano |
Imperfetto
| io | contrariavo |
| tu | contrariavi |
| lui / lei / Lei | contrariava |
| noi | contrariavamo |
| voi | contrariavate |
| loro | contrariavano |
Passato remoto
| io | contrariai |
| tu | contrariasti |
| lui / lei / Lei | contrariò |
| noi | contrariammo |
| voi | contrariaste |
| loro | contrariarono |
Futuro
| io | contrarierò |
| tu | contrarierai |
| lui / lei / Lei | contrarierà |
| noi | contrarieremo |
| voi | contrarierete |
| loro | contrarieranno |
Condizionale
| io | contrarierei |
| tu | contrarieresti |
| lui / lei / Lei | contrarierebbe |
| noi | contrarieremmo |
| voi | contrariereste |
| loro | contrarierebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | contrarii |
| tu | contrarii |
| lui / lei / Lei | contrarii |
| noi | contrariiamo |
| voi | contrariiate |
| loro | contrariino |
Imperfetto
| io | contrariassi |
| tu | contrariassi |
| lui / lei / Lei | contrariasse |
| noi | contrariassimo |
| voi | contrariaste |
| loro | contrariassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | contraria |
| lui / lei / Lei | contrarii |
| noi | contrariiamo |
| voi | contrariate |
| loro | contrariino |