Coniugazione di constituire
konstituˈirevariante antica o letteraria di costituire Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | constituo |
| tu | constitui |
| lui / lei / Lei | constitue |
| noi | constituiamo |
| voi | constituite |
| loro | constituono |
Imperfetto
| io | constituivo |
| tu | constituivi |
| lui / lei / Lei | constituiva |
| noi | constituivamo |
| voi | constituivate |
| loro | constituivano |
Passato remoto
| io | constituii |
| tu | constituisti |
| lui / lei / Lei | constituì |
| noi | constituimmo |
| voi | constituiste |
| loro | constituirono |
Futuro
| io | constituirò |
| tu | constituirai |
| lui / lei / Lei | constituirà |
| noi | constituiremo |
| voi | constituirete |
| loro | constituiranno |
Condizionale
| io | constituirei |
| tu | constituiresti |
| lui / lei / Lei | constituirebbe |
| noi | constituiremmo |
| voi | constituireste |
| loro | constituirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | constitua |
| tu | constitua |
| lui / lei / Lei | constitua |
| noi | constituiamo |
| voi | constituiate |
| loro | constituano |
Imperfetto
| io | constituissi |
| tu | constituissi |
| lui / lei / Lei | constituisse |
| noi | constituissimo |
| voi | constituiste |
| loro | constituissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | constitui |
| lui / lei / Lei | constitua |
| noi | constituiamo |
| voi | constituite |
| loro | constituano |