Coniugazione di congioire
kond͡ʒoˈiregioire, rallegrarsi insieme con altri; prendere parte ad una gioia condivisa da più persone Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | congioo |
| tu | congioi |
| lui / lei / Lei | congioe |
| noi | congioiamo |
| voi | congioite |
| loro | congioono |
Imperfetto
| io | congioivo |
| tu | congioivi |
| lui / lei / Lei | congioiva |
| noi | congioivamo |
| voi | congioivate |
| loro | congioivano |
Passato remoto
| io | congioii |
| tu | congioisti |
| lui / lei / Lei | congioì |
| noi | congioimmo |
| voi | congioiste |
| loro | congioirono |
Futuro
| io | congioirò |
| tu | congioirai |
| lui / lei / Lei | congioirà |
| noi | congioiremo |
| voi | congioirete |
| loro | congioiranno |
Condizionale
| io | congioirei |
| tu | congioiresti |
| lui / lei / Lei | congioirebbe |
| noi | congioiremmo |
| voi | congioireste |
| loro | congioirebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | congioa |
| tu | congioa |
| lui / lei / Lei | congioa |
| noi | congioiamo |
| voi | congioiate |
| loro | congioano |
Imperfetto
| io | congioissi |
| tu | congioissi |
| lui / lei / Lei | congioisse |
| noi | congioissimo |
| voi | congioiste |
| loro | congioissero |
Imperativo
Affermativo
| tu | congioi |
| lui / lei / Lei | congioa |
| noi | congioiamo |
| voi | congioite |
| loro | congioano |