Coniugazione di confessare
koŋfesˈsareparlare, anche piacevolmente, della propria vita quindi non necessariamente illustrando gli elementi negativi Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | confesso |
| tu | confessi |
| lui / lei / Lei | confessa |
| noi | confessiamo |
| voi | confessate |
| loro | confessano |
Imperfetto
| io | confessavo |
| tu | confessavi |
| lui / lei / Lei | confessava |
| noi | confessavamo |
| voi | confessavate |
| loro | confessavano |
Passato remoto
| io | confessai |
| tu | confessasti |
| lui / lei / Lei | confessò |
| noi | confessammo |
| voi | confessaste |
| loro | confessarono |
Futuro
| io | confesserò |
| tu | confesserai |
| lui / lei / Lei | confesserà |
| noi | confesseremo |
| voi | confesserete |
| loro | confesseranno |
Condizionale
| io | confesserei |
| tu | confesseresti |
| lui / lei / Lei | confesserebbe |
| noi | confesseremmo |
| voi | confessereste |
| loro | confesserebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | confessi |
| tu | confessi |
| lui / lei / Lei | confessi |
| noi | confessiamo |
| voi | confessiate |
| loro | confessino |
Imperfetto
| io | confessassi |
| tu | confessassi |
| lui / lei / Lei | confessasse |
| noi | confessassimo |
| voi | confessaste |
| loro | confessassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | confessa |
| lui / lei / Lei | confessi |
| noi | confessiamo |
| voi | confessate |
| loro | confessino |