Coniugazione di citofonare
t͡ʃitofoˈnaresuonare il citofono; utilizzare il citofono per chiamare qualcuno alla porta Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | citofono |
| tu | citofoni |
| lui / lei / Lei | citofona |
| noi | citofoniamo |
| voi | citofonate |
| loro | citofonano |
Imperfetto
| io | citofonavo |
| tu | citofonavi |
| lui / lei / Lei | citofonava |
| noi | citofonavamo |
| voi | citofonavate |
| loro | citofonavano |
Passato remoto
| io | citofonai |
| tu | citofonasti |
| lui / lei / Lei | citofonò |
| noi | citofonammo |
| voi | citofonaste |
| loro | citofonarono |
Futuro
| io | citofonerò |
| tu | citofonerai |
| lui / lei / Lei | citofonerà |
| noi | citofoneremo |
| voi | citofonerete |
| loro | citofoneranno |
Condizionale
| io | citofonerei |
| tu | citofoneresti |
| lui / lei / Lei | citofonerebbe |
| noi | citofoneremmo |
| voi | citofonereste |
| loro | citofonerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | citofoni |
| tu | citofoni |
| lui / lei / Lei | citofoni |
| noi | citofoniamo |
| voi | citofoniate |
| loro | citofonino |
Imperfetto
| io | citofonassi |
| tu | citofonassi |
| lui / lei / Lei | citofonasse |
| noi | citofonassimo |
| voi | citofonaste |
| loro | citofonassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | citofona |
| lui / lei / Lei | citofoni |
| noi | citofoniamo |
| voi | citofonate |
| loro | citofonino |