Coniugazione di brandeggiare
brandedˈd͡ʒarefar roteare un oggetto intorno ad un perno, in modo che il suo asse maggiore punti in una determinata direzione; detto in particolare di armi da fuoco pesanti, come cannoni o artiglieria Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | brandeggio |
| tu | brandeggi |
| lui / lei / Lei | brandeggia |
| noi | brandeggiamo |
| voi | brandeggiate |
| loro | brandeggiano |
Imperfetto
| io | brandeggiavo |
| tu | brandeggiavi |
| lui / lei / Lei | brandeggiava |
| noi | brandeggiavamo |
| voi | brandeggiavate |
| loro | brandeggiavano |
Passato remoto
| io | brandeggiai |
| tu | brandeggiasti |
| lui / lei / Lei | brandeggiò |
| noi | brandeggiammo |
| voi | brandeggiaste |
| loro | brandeggiarono |
Futuro
| io | brandeggerò |
| tu | brandeggerai |
| lui / lei / Lei | brandeggerà |
| noi | brandeggeremo |
| voi | brandeggerete |
| loro | brandeggeranno |
Condizionale
| io | brandeggerei |
| tu | brandeggeresti |
| lui / lei / Lei | brandeggerebbe |
| noi | brandeggeremmo |
| voi | brandeggereste |
| loro | brandeggerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | brandeggi |
| tu | brandeggi |
| lui / lei / Lei | brandeggi |
| noi | brandeggiamo |
| voi | brandeggiate |
| loro | brandeggino |
Imperfetto
| io | brandeggiassi |
| tu | brandeggiassi |
| lui / lei / Lei | brandeggiasse |
| noi | brandeggiassimo |
| voi | brandeggiaste |
| loro | brandeggiassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | brandeggia |
| lui / lei / Lei | brandeggi |
| noi | brandeggiamo |
| voi | brandeggiate |
| loro | brandeggino |