Coniugazione di brancicare
brant͡ʃiˈkaremuovere mani e braccia di quà e di là, ad esempio per trovare l'orientamento, o per ritrovare qualcosa, utilizzando il tatto Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | brancico |
| tu | brancichi |
| lui / lei / Lei | brancica |
| noi | branciciamo |
| voi | brancicate |
| loro | brancicano |
Imperfetto
| io | brancicavo |
| tu | brancicavi |
| lui / lei / Lei | brancicava |
| noi | brancicavamo |
| voi | brancicavate |
| loro | brancicavano |
Passato remoto
| io | brancicai |
| tu | brancicasti |
| lui / lei / Lei | brancicò |
| noi | brancicammo |
| voi | brancicaste |
| loro | brancicarono |
Futuro
| io | brancicherò |
| tu | brancicherai |
| lui / lei / Lei | brancicherà |
| noi | brancicheremo |
| voi | brancicherete |
| loro | brancicheranno |
Condizionale
| io | brancicherei |
| tu | brancicheresti |
| lui / lei / Lei | brancicherebbe |
| noi | brancicheremmo |
| voi | brancichereste |
| loro | brancicherebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | brancichi |
| tu | brancichi |
| lui / lei / Lei | brancichi |
| noi | brancichiamo |
| voi | brancichiate |
| loro | brancichino |
Imperfetto
| io | brancicassi |
| tu | brancicassi |
| lui / lei / Lei | brancicasse |
| noi | brancicassimo |
| voi | brancicaste |
| loro | brancicassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | brancica |
| lui / lei / Lei | brancichi |
| noi | branciciamo |
| voi | brancicate |
| loro | brancichino |