Coniugazione di bisellare
bi.zelˈla.relevigare o smussare creando un bisello (o bisellatura), ovvero una smussatura inclinata Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | bisello |
| tu | biselli |
| lui / lei / Lei | bisella |
| noi | biselliamo |
| voi | bisellate |
| loro | bisellano |
Imperfetto
| io | bisellavo |
| tu | bisellavi |
| lui / lei / Lei | bisellava |
| noi | bisellavamo |
| voi | bisellavate |
| loro | bisellavano |
Passato remoto
| io | bisellai |
| tu | bisellasti |
| lui / lei / Lei | bisellò |
| noi | bisellammo |
| voi | bisellaste |
| loro | bisellarono |
Futuro
| io | bisellerò |
| tu | bisellerai |
| lui / lei / Lei | bisellerà |
| noi | biselleremo |
| voi | bisellerete |
| loro | biselleranno |
Condizionale
| io | bisellerei |
| tu | biselleresti |
| lui / lei / Lei | bisellerebbe |
| noi | biselleremmo |
| voi | bisellereste |
| loro | bisellerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | biselli |
| tu | biselli |
| lui / lei / Lei | biselli |
| noi | biselliamo |
| voi | biselliate |
| loro | bisellino |
Imperfetto
| io | bisellassi |
| tu | bisellassi |
| lui / lei / Lei | bisellasse |
| noi | bisellassimo |
| voi | bisellaste |
| loro | bisellassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | bisella |
| lui / lei / Lei | biselli |
| noi | biselliamo |
| voi | bisellate |
| loro | bisellino |