Coniugazione di bendisporre
,bɛndisˈporremettere in una buona disposizione d'animo, in particolare nei confronti di qualcuno o qualcosa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | bendispongo |
| tu | bendisponi |
| lui / lei / Lei | bendispone |
| noi | bendisponiamo |
| voi | bendisponete |
| loro | bendispongono |
Imperfetto
| io | bendisponevo |
| tu | bendisponevi |
| lui / lei / Lei | bendisponeva |
| noi | bendisponevamo |
| voi | bendisponevate |
| loro | bendisponevano |
Passato remoto
| io | bendisposi |
| tu | bendisponesti |
| lui / lei / Lei | bendispose |
| noi | bendisponemmo |
| voi | bendisponeste |
| loro | bendisposero |
Futuro
| io | bendisporrò |
| tu | bendisporrai |
| lui / lei / Lei | bendisporrà |
| noi | bendisporremo |
| voi | bendisporrete |
| loro | bendisporranno |
Condizionale
| io | bendisporrei |
| tu | bendisporresti |
| lui / lei / Lei | bendisporrebbe |
| noi | bendisporremmo |
| voi | bendisporreste |
| loro | bendisporrebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | bendisponga |
| tu | bendisponga |
| lui / lei / Lei | bendisponga |
| noi | bendisponiamo |
| voi | bendisponiate |
| loro | bendispongano |
Imperfetto
| io | bendisponessi |
| tu | bendisponessi |
| lui / lei / Lei | bendisponesse |
| noi | bendisponessimo |
| voi | bendisponeste |
| loro | bendisponessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | bendisponi |
| lui / lei / Lei | bendisponga |
| noi | bendisponiamo |
| voi | bendisponete |
| loro | bendispongano |