Coniugazione di beffeggiare
beffedˈd͡ʒarerendere qualcuno oggetto di ripetute beffe o burle Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | beffeggio |
| tu | beffeggi |
| lui / lei / Lei | beffeggia |
| noi | beffeggiamo |
| voi | beffeggiate |
| loro | beffeggiano |
Imperfetto
| io | beffeggiavo |
| tu | beffeggiavi |
| lui / lei / Lei | beffeggiava |
| noi | beffeggiavamo |
| voi | beffeggiavate |
| loro | beffeggiavano |
Passato remoto
| io | beffeggiai |
| tu | beffeggiasti |
| lui / lei / Lei | beffeggiò |
| noi | beffeggiammo |
| voi | beffeggiaste |
| loro | beffeggiarono |
Futuro
| io | beffeggerò |
| tu | beffeggerai |
| lui / lei / Lei | beffeggerà |
| noi | beffeggeremo |
| voi | beffeggerete |
| loro | beffeggeranno |
Condizionale
| io | beffeggerei |
| tu | beffeggeresti |
| lui / lei / Lei | beffeggerebbe |
| noi | beffeggeremmo |
| voi | beffeggereste |
| loro | beffeggerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | beffeggi |
| tu | beffeggi |
| lui / lei / Lei | beffeggi |
| noi | beffeggiamo |
| voi | beffeggiate |
| loro | beffeggino |
Imperfetto
| io | beffeggiassi |
| tu | beffeggiassi |
| lui / lei / Lei | beffeggiasse |
| noi | beffeggiassimo |
| voi | beffeggiaste |
| loro | beffeggiassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | beffeggia |
| lui / lei / Lei | beffeggi |
| noi | beffeggiamo |
| voi | beffeggiate |
| loro | beffeggino |