Coniugazione di beffare
befˈfareesporre qualcuno al ridicolo, prendendosi pubblicamente gioco di lui Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | beffo |
| tu | beffi |
| lui / lei / Lei | beffa |
| noi | beffiamo |
| voi | beffate |
| loro | beffano |
Imperfetto
| io | beffavo |
| tu | beffavi |
| lui / lei / Lei | beffava |
| noi | beffavamo |
| voi | beffavate |
| loro | beffavano |
Passato remoto
| io | beffai |
| tu | beffasti |
| lui / lei / Lei | beffò |
| noi | beffammo |
| voi | beffaste |
| loro | beffarono |
Futuro
| io | befferò |
| tu | befferai |
| lui / lei / Lei | befferà |
| noi | befferemo |
| voi | befferete |
| loro | befferanno |
Condizionale
| io | befferei |
| tu | befferesti |
| lui / lei / Lei | befferebbe |
| noi | befferemmo |
| voi | beffereste |
| loro | befferebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | beffi |
| tu | beffi |
| lui / lei / Lei | beffi |
| noi | beffiamo |
| voi | beffiate |
| loro | beffino |
Imperfetto
| io | beffassi |
| tu | beffassi |
| lui / lei / Lei | beffasse |
| noi | beffassimo |
| voi | beffaste |
| loro | beffassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | beffa |
| lui / lei / Lei | beffi |
| noi | beffiamo |
| voi | beffate |
| loro | beffino |