Coniugazione di assonnare
as.sonˈna.rerendere (qualcuno) assonnato o sonnolento, fare venire sonno a (qualcuno) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | assonno |
| tu | assonni |
| lui / lei / Lei | assonna |
| noi | assonniamo |
| voi | assonnate |
| loro | assonnano |
Imperfetto
| io | assonnavo |
| tu | assonnavi |
| lui / lei / Lei | assonnava |
| noi | assonnavamo |
| voi | assonnavate |
| loro | assonnavano |
Passato remoto
| io | assonnai |
| tu | assonnasti |
| lui / lei / Lei | assonnò |
| noi | assonnammo |
| voi | assonnaste |
| loro | assonnarono |
Futuro
| io | assonnerò |
| tu | assonnerai |
| lui / lei / Lei | assonnerà |
| noi | assonneremo |
| voi | assonnerete |
| loro | assonneranno |
Condizionale
| io | assonnerei |
| tu | assonneresti |
| lui / lei / Lei | assonnerebbe |
| noi | assonneremmo |
| voi | assonnereste |
| loro | assonnerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | assonni |
| tu | assonni |
| lui / lei / Lei | assonni |
| noi | assonniamo |
| voi | assonniate |
| loro | assonnino |
Imperfetto
| io | assonnassi |
| tu | assonnassi |
| lui / lei / Lei | assonnasse |
| noi | assonnassimo |
| voi | assonnaste |
| loro | assonnassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | assonna |
| lui / lei / Lei | assonni |
| noi | assonniamo |
| voi | assonnate |
| loro | assonnino |