Coniugazione di arringare
ar.rinˈɡa.rerivolgere (a qualcuno) un'arringa, ovvero un discorso pubblico inteso a perorare una causa, a smuovere gli animi, a suscitare commozione o indignazione Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | arringo |
| tu | arringhi |
| lui / lei / Lei | arringa |
| noi | arringiamo |
| voi | arringate |
| loro | arringano |
Imperfetto
| io | arringavo |
| tu | arringavi |
| lui / lei / Lei | arringava |
| noi | arringavamo |
| voi | arringavate |
| loro | arringavano |
Passato remoto
| io | arringai |
| tu | arringasti |
| lui / lei / Lei | arringò |
| noi | arringammo |
| voi | arringaste |
| loro | arringarono |
Futuro
| io | arringherò |
| tu | arringherai |
| lui / lei / Lei | arringherà |
| noi | arringheremo |
| voi | arringherete |
| loro | arringheranno |
Condizionale
| io | arringherei |
| tu | arringheresti |
| lui / lei / Lei | arringherebbe |
| noi | arringheremmo |
| voi | arringhereste |
| loro | arringherebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | arringhi |
| tu | arringhi |
| lui / lei / Lei | arringhi |
| noi | arringhiamo |
| voi | arringhiate |
| loro | arringhino |
Imperfetto
| io | arringassi |
| tu | arringassi |
| lui / lei / Lei | arringasse |
| noi | arringassimo |
| voi | arringaste |
| loro | arringassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | arringa |
| lui / lei / Lei | arringhi |
| noi | arringiamo |
| voi | arringate |
| loro | arringhino |