Coniugazione di arrendere
arˈrɛndereconsegnare (qualcosa o qualcuno) al nemico, dietro imposizione di questi e per evitare un conflitto che si teme di non poter vincere Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | arrendo |
| tu | arrendi |
| lui / lei / Lei | arrende |
| noi | arrendiamo |
| voi | arrendete |
| loro | arrendono |
Imperfetto
| io | arrendevo |
| tu | arrendevi |
| lui / lei / Lei | arrendeva |
| noi | arrendevamo |
| voi | arrendevate |
| loro | arrendevano |
Passato remoto
| io | arrendei |
| tu | arrendesti |
| lui / lei / Lei | arrendé |
| noi | arrendemmo |
| voi | arrendeste |
| loro | arrenderono |
Futuro
| io | arrenderò |
| tu | arrenderai |
| lui / lei / Lei | arrenderà |
| noi | arrenderemo |
| voi | arrenderete |
| loro | arrenderanno |
Condizionale
| io | arrenderei |
| tu | arrenderesti |
| lui / lei / Lei | arrenderebbe |
| noi | arrenderemmo |
| voi | arrendereste |
| loro | arrenderebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | arrenda |
| tu | arrenda |
| lui / lei / Lei | arrenda |
| noi | arrendiamo |
| voi | arrendiate |
| loro | arrendano |
Imperfetto
| io | arrendessi |
| tu | arrendessi |
| lui / lei / Lei | arrendesse |
| noi | arrendessimo |
| voi | arrendeste |
| loro | arrendessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | arrendi |
| lui / lei / Lei | arrenda |
| noi | arrendiamo |
| voi | arrendete |
| loro | arrendano |