Coniugazione di abrogare
abroˈɡareannullare con atto di pubblica autorità Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | abrogo |
| tu | abroghi |
| lui / lei / Lei | abroga |
| noi | abrogiamo |
| voi | abrogate |
| loro | abrogano |
Imperfetto
| io | abrogavo |
| tu | abrogavi |
| lui / lei / Lei | abrogava |
| noi | abrogavamo |
| voi | abrogavate |
| loro | abrogavano |
Passato remoto
| io | abrogai |
| tu | abrogasti |
| lui / lei / Lei | abrogò |
| noi | abrogammo |
| voi | abrogaste |
| loro | abrogarono |
Futuro
| io | abrogherò |
| tu | abrogherai |
| lui / lei / Lei | abrogherà |
| noi | abrogheremo |
| voi | abrogherete |
| loro | abrogheranno |
Condizionale
| io | abrogherei |
| tu | abrogheresti |
| lui / lei / Lei | abrogherebbe |
| noi | abrogheremmo |
| voi | abroghereste |
| loro | abrogherebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | abroghi |
| tu | abroghi |
| lui / lei / Lei | abroghi |
| noi | abroghiamo |
| voi | abroghiate |
| loro | abroghino |
Imperfetto
| io | abrogassi |
| tu | abrogassi |
| lui / lei / Lei | abrogasse |
| noi | abrogassimo |
| voi | abrogaste |
| loro | abrogassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | abroga |
| lui / lei / Lei | abroghi |
| noi | abrogiamo |
| voi | abrogate |
| loro | abroghino |