← xulgar — definition

Conjugation of xulgar

Regular CEFR B1

ʃulˈɡaɾ

Equivalent to 'judge': A public official whose duty it is to administer the law, especially by presiding over trials and rendering judgments; a justice. Ver definición completa →

Indicativo

Presente

eu	xulgo
ti	xulgas
el / ela	xulga
nós	xulgamos
vós	xulgades
eles / elas	xulgan

Pretérito imperfecto

eu	xulgaba
ti	xulgabas
el / ela	xulgaba
nós	xulgabamos
vós	xulgabades
eles / elas	xulgaban

Pretérito perfecto

eu	xulguei
ti	xulgaches
el / ela	xulgou
nós	xulgamos
vós	xulgastes
eles / elas	xulgaron

Antepretérito

eu	xulgara
ti	xulgaras
el / ela	xulgara
nós	xulgaramos
vós	xulgarades
eles / elas	xulgaran

Futuro

eu	xulgarei
ti	xulgarás
el / ela	xulgará
nós	xulgaremos
vós	xulgaredes
eles / elas	xulgarán

Pospretérito

eu	xulgaría
ti	xulgarías
el / ela	xulgaría
nós	xulgariamos
vós	xulgariades
eles / elas	xulgarían

Subxuntivo

Presente

eu	xulgue
ti	xulgues
el / ela	xulgue
nós	xulguemos
vós	xulguedes
eles / elas	xulguen

Pretérito imperfecto

eu	xulgase
ti	xulgases
el / ela	xulgase
nós	xulgásemos
vós	xulgásedes
eles / elas	xulgasen

Futuro

eu	xulgar
ti	xulgares
el / ela	xulgar
nós	xulgarmos
vós	xulgardes
eles / elas	xulgaren

Imperativo

Afirmativo

ti	xulga
el / ela	xulgue
nós	xulguemos
vós	xulgade
eles / elas	xulguen

Infinitivo

Infinitivo persoal

eu	xulgar
ti	xulgares
el / ela	xulgar
nós	xulgarmos
vós	xulgardes
eles / elas	xulgaren

Practice this verb →

More conjugations

xulgara xulgarades xulgaramos xulgaran xulgaras xulgardes xulgaredes xulgarei