Conjugation of sosubir
[sosuˈβiɾ]to assume or accept a charge or responsibility; to defray, meet the cost Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | sosubo |
| ti | sosobes |
| el / ela | sosobe |
| nós | sosubimos |
| vós | sosubides |
| eles / elas | sosoben |
Pretérito imperfecto
| eu | sosubía |
| ti | sosubías |
| el / ela | sosubía |
| nós | sosubiamos |
| vós | sosubiades |
| eles / elas | sosubían |
Pretérito perfecto
| eu | sosubín |
| ti | sosubiches |
| el / ela | sosubiu |
| nós | sosubimos |
| vós | sosubistes |
| eles / elas | sosubiron |
Antepretérito
| eu | sosubira |
| ti | sosubiras |
| el / ela | sosubira |
| nós | sosubiramos |
| vós | sosubirades |
| eles / elas | sosubiran |
Futuro
| eu | sosubirei |
| ti | sosubirás |
| el / ela | sosubirá |
| nós | sosubiremos |
| vós | sosubiredes |
| eles / elas | sosubirán |
Pospretérito
| eu | sosubiría |
| ti | sosubirías |
| el / ela | sosubiría |
| nós | sosubiriamos |
| vós | sosubiriades |
| eles / elas | sosubirían |
Subxuntivo
Presente
| eu | sosuba |
| ti | sosubas |
| el / ela | sosuba |
| nós | sosubamos |
| vós | sosubades |
| eles / elas | sosuban |
Pretérito imperfecto
| eu | sosubise |
| ti | sosubises |
| el / ela | sosubise |
| nós | sosubísemos |
| vós | sosubísedes |
| eles / elas | sosubisen |
Futuro
| eu | sosubir |
| ti | sosubires |
| el / ela | sosubir |
| nós | sosubirmos |
| vós | sosubirdes |
| eles / elas | sosubiren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | sosube |
| el / ela | sosuba |
| nós | sosubamos |
| vós | sosubide |
| eles / elas | sosuban |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | sosubir |
| ti | sosubires |
| el / ela | sosubir |
| nós | sosubirmos |
| vós | sosubirdes |
| eles / elas | sosubiren |