Conjugation of refutar
to refute (to prove (something) to be false or incorrect) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | refuto |
| ti | refutas |
| el / ela | refuta |
| nós | refutamos |
| vós | refutades |
| eles / elas | refutan |
Pretérito imperfecto
| eu | refutaba |
| ti | refutabas |
| el / ela | refutaba |
| nós | refutabamos |
| vós | refutabades |
| eles / elas | refutaban |
Pretérito perfecto
| eu | refutei |
| ti | refutaches |
| el / ela | refutou |
| nós | refutamos |
| vós | refutastes |
| eles / elas | refutaron |
Antepretérito
| eu | refutara |
| ti | refutaras |
| el / ela | refutara |
| nós | refutaramos |
| vós | refutarades |
| eles / elas | refutaran |
Futuro
| eu | refutarei |
| ti | refutarás |
| el / ela | refutará |
| nós | refutaremos |
| vós | refutaredes |
| eles / elas | refutarán |
Pospretérito
| eu | refutaría |
| ti | refutarías |
| el / ela | refutaría |
| nós | refutariamos |
| vós | refutariades |
| eles / elas | refutarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | refute |
| ti | refutes |
| el / ela | refute |
| nós | refutemos |
| vós | refutedes |
| eles / elas | refuten |
Pretérito imperfecto
| eu | refutase |
| ti | refutases |
| el / ela | refutase |
| nós | refutásemos |
| vós | refutásedes |
| eles / elas | refutasen |
Futuro
| eu | refutar |
| ti | refutares |
| el / ela | refutar |
| nós | refutarmos |
| vós | refutardes |
| eles / elas | refutaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | refuta |
| el / ela | refute |
| nós | refutemos |
| vós | refutade |
| eles / elas | refuten |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | refutar |
| ti | refutares |
| el / ela | refutar |
| nós | refutarmos |
| vós | refutardes |
| eles / elas | refutaren |