Conjugation of reconciliar
to reconcile Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | reconcilio |
| ti | reconcilias |
| el / ela | reconcilia |
| nós | reconciliamos |
| vós | reconciliades |
| eles / elas | reconcilian |
Pretérito imperfecto
| eu | reconciliaba |
| ti | reconciliabas |
| el / ela | reconciliaba |
| nós | reconciliabamos |
| vós | reconciliabades |
| eles / elas | reconciliaban |
Pretérito perfecto
| eu | reconciliei |
| ti | reconciliaches |
| el / ela | reconciliou |
| nós | reconciliamos |
| vós | reconciliastes |
| eles / elas | reconciliaron |
Antepretérito
| eu | reconciliara |
| ti | reconciliaras |
| el / ela | reconciliara |
| nós | reconciliaramos |
| vós | reconciliarades |
| eles / elas | reconciliaran |
Futuro
| eu | reconciliarei |
| ti | reconciliarás |
| el / ela | reconciliará |
| nós | reconciliaremos |
| vós | reconciliaredes |
| eles / elas | reconciliarán |
Pospretérito
| eu | reconciliaría |
| ti | reconciliarías |
| el / ela | reconciliaría |
| nós | reconciliariamos |
| vós | reconciliariades |
| eles / elas | reconciliarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | reconcilie |
| ti | reconcilies |
| el / ela | reconcilie |
| nós | reconciliemos |
| vós | reconciliedes |
| eles / elas | reconcilien |
Pretérito imperfecto
| eu | reconciliase |
| ti | reconciliases |
| el / ela | reconciliase |
| nós | reconciliásemos |
| vós | reconciliásedes |
| eles / elas | reconciliasen |
Futuro
| eu | reconciliar |
| ti | reconciliares |
| el / ela | reconciliar |
| nós | reconciliarmos |
| vós | reconciliardes |
| eles / elas | reconciliaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | reconcilia |
| el / ela | reconcilie |
| nós | reconciliemos |
| vós | reconciliade |
| eles / elas | reconcilien |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | reconciliar |
| ti | reconciliares |
| el / ela | reconciliar |
| nós | reconciliarmos |
| vós | reconciliardes |
| eles / elas | reconciliaren |