← recoñecer — definition

Conjugation of recoñecer

Regular CEFR B2

Equivalent to 'admit': To allow to enter; to grant entrance (to), whether into a place, into the mind, or into consideration Ver definición completa →

Indicativo

Presente

eu	recoñezo
ti	recoñeces
el / ela	recoñece
nós	recoñecemos
vós	recoñecedes
eles / elas	recoñecen

Pretérito imperfecto

eu	recoñecía
ti	recoñecías
el / ela	recoñecía
nós	recoñeciamos
vós	recoñeciades
eles / elas	recoñecían

Pretérito perfecto

eu	recoñecín
ti	recoñeciches
el / ela	recoñeceu
nós	recoñecemos
vós	recoñecestes
eles / elas	recoñeceron

Antepretérito

eu	recoñecera
ti	recoñeceras
el / ela	recoñecera
nós	recoñeceramos
vós	recoñecerades
eles / elas	recoñeceran

Futuro

eu	recoñecerei
ti	recoñecerás
el / ela	recoñecerá
nós	recoñeceremos
vós	recoñeceredes
eles / elas	recoñecerán

Pospretérito

eu	recoñecería
ti	recoñecerías
el / ela	recoñecería
nós	recoñeceriamos
vós	recoñeceriades
eles / elas	recoñecerían

Subxuntivo

Presente

eu	recoñeza
ti	recoñezas
el / ela	recoñeza
nós	recoñezamos
vós	recoñezades
eles / elas	recoñezan

Pretérito imperfecto

eu	recoñecese
ti	recoñeceses
el / ela	recoñecese
nós	recoñecésemos
vós	recoñecésedes
eles / elas	recoñecesen

Futuro

eu	recoñecer
ti	recoñeceres
el / ela	recoñecer
nós	recoñecermos
vós	recoñecerdes
eles / elas	recoñeceren

Imperativo

Afirmativo

ti	recoñece
el / ela	recoñeza
nós	recoñezamos
vós	recoñecede
eles / elas	recoñezan

Infinitivo

Infinitivo persoal

eu	recoñecer
ti	recoñeceres
el / ela	recoñecer
nós	recoñecermos
vós	recoñecerdes
eles / elas	recoñeceren

Practice this verb →

More conjugations

recoñecera recoñecerades recoñeceramos recoñeceran recoñeceras recoñecerdes recoñeceredes recoñecerei