Conjugation of rechumir
re.t͡ʃu.ˈmiɾEquivalent to 'Wither': singular of withers (“part of the back of a four-legged animal that is between the shoulder blades”) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | rechumo |
| ti | rechumes |
| el / ela | rechume |
| nós | rechumimos |
| vós | rechumides |
| eles / elas | rechumen |
Pretérito imperfecto
| eu | rechumía |
| ti | rechumías |
| el / ela | rechumía |
| nós | rechumiamos |
| vós | rechumiades |
| eles / elas | rechumían |
Pretérito perfecto
| eu | rechumín |
| ti | rechumiches |
| el / ela | rechumiu |
| nós | rechumimos |
| vós | rechumistes |
| eles / elas | rechumiron |
Antepretérito
| eu | rechumira |
| ti | rechumiras |
| el / ela | rechumira |
| nós | rechumiramos |
| vós | rechumirades |
| eles / elas | rechumiran |
Futuro
| eu | rechumirei |
| ti | rechumirás |
| el / ela | rechumirá |
| nós | rechumiremos |
| vós | rechumiredes |
| eles / elas | rechumirán |
Pospretérito
| eu | rechumiría |
| ti | rechumirías |
| el / ela | rechumiría |
| nós | rechumiriamos |
| vós | rechumiriades |
| eles / elas | rechumirían |
Subxuntivo
Presente
| eu | rechuma |
| ti | rechumas |
| el / ela | rechuma |
| nós | rechumamos |
| vós | rechumades |
| eles / elas | rechuman |
Pretérito imperfecto
| eu | rechumise |
| ti | rechumises |
| el / ela | rechumise |
| nós | rechumísemos |
| vós | rechumísedes |
| eles / elas | rechumisen |
Futuro
| eu | rechumir |
| ti | rechumires |
| el / ela | rechumir |
| nós | rechumirmos |
| vós | rechumirdes |
| eles / elas | rechumiren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | rechume |
| el / ela | rechuma |
| nós | rechumamos |
| vós | rechumide |
| eles / elas | rechuman |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | rechumir |
| ti | rechumires |
| el / ela | rechumir |
| nós | rechumirmos |
| vós | rechumirdes |
| eles / elas | rechumiren |