Conjugation of orixinar
to originate Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | orixino |
| ti | orixinas |
| el / ela | orixina |
| nós | orixinamos |
| vós | orixinades |
| eles / elas | orixinan |
Pretérito imperfecto
| eu | orixinaba |
| ti | orixinabas |
| el / ela | orixinaba |
| nós | orixinabamos |
| vós | orixinabades |
| eles / elas | orixinaban |
Pretérito perfecto
| eu | orixinei |
| ti | orixinaches |
| el / ela | orixinou |
| nós | orixinamos |
| vós | orixinastes |
| eles / elas | orixinaron |
Antepretérito
| eu | orixinara |
| ti | orixinaras |
| el / ela | orixinara |
| nós | orixinaramos |
| vós | orixinarades |
| eles / elas | orixinaran |
Futuro
| eu | orixinarei |
| ti | orixinarás |
| el / ela | orixinará |
| nós | orixinaremos |
| vós | orixinaredes |
| eles / elas | orixinarán |
Pospretérito
| eu | orixinaría |
| ti | orixinarías |
| el / ela | orixinaría |
| nós | orixinariamos |
| vós | orixinariades |
| eles / elas | orixinarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | orixine |
| ti | orixines |
| el / ela | orixine |
| nós | orixinemos |
| vós | orixinedes |
| eles / elas | orixinen |
Pretérito imperfecto
| eu | orixinase |
| ti | orixinases |
| el / ela | orixinase |
| nós | orixinásemos |
| vós | orixinásedes |
| eles / elas | orixinasen |
Futuro
| eu | orixinar |
| ti | orixinares |
| el / ela | orixinar |
| nós | orixinarmos |
| vós | orixinardes |
| eles / elas | orixinaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | orixina |
| el / ela | orixine |
| nós | orixinemos |
| vós | orixinade |
| eles / elas | orixinen |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | orixinar |
| ti | orixinares |
| el / ela | orixinar |
| nós | orixinarmos |
| vós | orixinardes |
| eles / elas | orixinaren |