Conjugation of obrigar
oβɾiˈɣaɾEquivalent to 'force': Ability to influence; strength or energy of body or mind; active power; vigour; might; capacity of exercising an influence or producing an effect. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | obrigo |
| ti | obrigas |
| el / ela | obriga |
| nós | obrigamos |
| vós | obrigades |
| eles / elas | obrigan |
Pretérito imperfecto
| eu | obrigaba |
| ti | obrigabas |
| el / ela | obrigaba |
| nós | obrigabamos |
| vós | obrigabades |
| eles / elas | obrigaban |
Pretérito perfecto
| eu | obriguei |
| ti | obrigaches |
| el / ela | obrigou |
| nós | obrigamos |
| vós | obrigastes |
| eles / elas | obrigaron |
Antepretérito
| eu | obrigara |
| ti | obrigaras |
| el / ela | obrigara |
| nós | obrigaramos |
| vós | obrigarades |
| eles / elas | obrigaran |
Futuro
| eu | obrigarei |
| ti | obrigarás |
| el / ela | obrigará |
| nós | obrigaremos |
| vós | obrigaredes |
| eles / elas | obrigarán |
Pospretérito
| eu | obrigaría |
| ti | obrigarías |
| el / ela | obrigaría |
| nós | obrigariamos |
| vós | obrigariades |
| eles / elas | obrigarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | obrigue |
| ti | obrigues |
| el / ela | obrigue |
| nós | obriguemos |
| vós | obriguedes |
| eles / elas | obriguen |
Pretérito imperfecto
| eu | obrigase |
| ti | obrigases |
| el / ela | obrigase |
| nós | obrigásemos |
| vós | obrigásedes |
| eles / elas | obrigasen |
Futuro
| eu | obrigar |
| ti | obrigares |
| el / ela | obrigar |
| nós | obrigarmos |
| vós | obrigardes |
| eles / elas | obrigaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | obriga |
| el / ela | obrigue |
| nós | obriguemos |
| vós | obrigade |
| eles / elas | obriguen |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | obrigar |
| ti | obrigares |
| el / ela | obrigar |
| nós | obrigarmos |
| vós | obrigardes |
| eles / elas | obrigaren |