Conjugation of intuír
to know intuitively Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | intúo |
| ti | intúes |
| el / ela | intúe |
| nós | intuímos |
| vós | intuídes |
| eles / elas | intúen |
Pretérito imperfecto
| eu | intuía |
| ti | intuías |
| el / ela | intuía |
| nós | intuïamos |
| vós | intuïades |
| eles / elas | intuían |
Pretérito perfecto
| eu | intuín |
| ti | intuíches |
| el / ela | intuíu |
| nós | intuímos |
| vós | intuístes |
| eles / elas | intuíron |
Antepretérito
| eu | intuíra |
| ti | intuíras |
| el / ela | intuíra |
| nós | intuiramos |
| vós | intuirades |
| eles / elas | intuíran |
Futuro
| eu | intuirei |
| ti | intuirás |
| el / ela | intuirá |
| nós | intuiremos |
| vós | intuiredes |
| eles / elas | intuirán |
Pospretérito
| eu | intuiría |
| ti | intuirías |
| el / ela | intuiría |
| nós | intuiriamos |
| vós | intuiriades |
| eles / elas | intuirían |
Subxuntivo
Presente
| eu | intúa |
| ti | intúas |
| el / ela | intúa |
| nós | intuamos |
| vós | intuades |
| eles / elas | intúan |
Pretérito imperfecto
| eu | intuíse |
| ti | intuíses |
| el / ela | intuíse |
| nós | intuísemos |
| vós | intuísedes |
| eles / elas | intuísen |
Futuro
| eu | intuír |
| ti | intuíres |
| el / ela | intuír |
| nós | intuírmos |
| vós | intuírdes |
| eles / elas | intuíren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | intúe |
| el / ela | intúa |
| nós | intuamos |
| vós | intuíde |
| eles / elas | intúan |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | intuír |
| ti | intuíres |
| el / ela | intuír |
| nós | intuírmos |
| vós | intuírdes |
| eles / elas | intuíren |