Conjugation of discernir
to distinguish, discern Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | discirno |
| ti | discirnes |
| el / ela | discirne |
| nós | discernimos |
| vós | discernides |
| eles / elas | discirnen |
Pretérito imperfecto
| eu | discernía |
| ti | discernías |
| el / ela | discernía |
| nós | discerniamos |
| vós | discerniades |
| eles / elas | discernían |
Pretérito perfecto
| eu | discernín |
| ti | discerniches |
| el / ela | discerniu |
| nós | discernimos |
| vós | discernistes |
| eles / elas | discerniron |
Antepretérito
| eu | discernira |
| ti | discerniras |
| el / ela | discernira |
| nós | discerniramos |
| vós | discernirades |
| eles / elas | discerniran |
Futuro
| eu | discernirei |
| ti | discernirás |
| el / ela | discernirá |
| nós | discerniremos |
| vós | discerniredes |
| eles / elas | discernirán |
Pospretérito
| eu | discerniría |
| ti | discernirías |
| el / ela | discerniría |
| nós | discerniriamos |
| vós | discerniriades |
| eles / elas | discernirían |
Subxuntivo
Presente
| eu | discirna |
| ti | discirnas |
| el / ela | discirna |
| nós | discirnamos |
| vós | discirnades |
| eles / elas | discirnan |
Pretérito imperfecto
| eu | discernise |
| ti | discernises |
| el / ela | discernise |
| nós | discernísemos |
| vós | discernísedes |
| eles / elas | discernisen |
Futuro
| eu | discernir |
| ti | discernires |
| el / ela | discernir |
| nós | discernirmos |
| vós | discernirdes |
| eles / elas | discerniren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | discirne |
| el / ela | discirna |
| nós | discirnamos |
| vós | discernide |
| eles / elas | discirnan |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | discernir |
| ti | discernires |
| el / ela | discernir |
| nós | discernirmos |
| vós | discernirdes |
| eles / elas | discerniren |