Conjugation of desarraigar
[desarajˈɣaɾ]to uproot, root out; to eradicate; to remove Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | desarraigo |
| ti | desarraigas |
| el / ela | desarraiga |
| nós | desarraigamos |
| vós | desarraigades |
| eles / elas | desarraigan |
Pretérito imperfecto
| eu | desarraigaba |
| ti | desarraigabas |
| el / ela | desarraigaba |
| nós | desarraigabamos |
| vós | desarraigabades |
| eles / elas | desarraigaban |
Pretérito perfecto
| eu | desarraiguei |
| ti | desarraigaches |
| el / ela | desarraigou |
| nós | desarraigamos |
| vós | desarraigastes |
| eles / elas | desarraigaron |
Antepretérito
| eu | desarraigara |
| ti | desarraigaras |
| el / ela | desarraigara |
| nós | desarraigaramos |
| vós | desarraigarades |
| eles / elas | desarraigaran |
Futuro
| eu | desarraigarei |
| ti | desarraigarás |
| el / ela | desarraigará |
| nós | desarraigaremos |
| vós | desarraigaredes |
| eles / elas | desarraigarán |
Pospretérito
| eu | desarraigaría |
| ti | desarraigarías |
| el / ela | desarraigaría |
| nós | desarraigariamos |
| vós | desarraigariades |
| eles / elas | desarraigarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | desarraigue |
| ti | desarraigues |
| el / ela | desarraigue |
| nós | desarraiguemos |
| vós | desarraiguedes |
| eles / elas | desarraiguen |
Pretérito imperfecto
| eu | desarraigase |
| ti | desarraigases |
| el / ela | desarraigase |
| nós | desarraigásemos |
| vós | desarraigásedes |
| eles / elas | desarraigasen |
Futuro
| eu | desarraigar |
| ti | desarraigares |
| el / ela | desarraigar |
| nós | desarraigarmos |
| vós | desarraigardes |
| eles / elas | desarraigaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | desarraiga |
| el / ela | desarraigue |
| nós | desarraiguemos |
| vós | desarraigade |
| eles / elas | desarraiguen |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | desarraigar |
| ti | desarraigares |
| el / ela | desarraigar |
| nós | desarraigarmos |
| vós | desarraigardes |
| eles / elas | desarraigaren |