Conjugation of confirmar
[koɱfiɾˈmaɾ]to confirm (to administer the sacrament of confirmation) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | confirmo |
| ti | confirmas |
| el / ela | confirma |
| nós | confirmamos |
| vós | confirmades |
| eles / elas | confirman |
Pretérito imperfecto
| eu | confirmaba |
| ti | confirmabas |
| el / ela | confirmaba |
| nós | confirmabamos |
| vós | confirmabades |
| eles / elas | confirmaban |
Pretérito perfecto
| eu | confirmei |
| ti | confirmaches |
| el / ela | confirmou |
| nós | confirmamos |
| vós | confirmastes |
| eles / elas | confirmaron |
Antepretérito
| eu | confirmara |
| ti | confirmaras |
| el / ela | confirmara |
| nós | confirmaramos |
| vós | confirmarades |
| eles / elas | confirmaran |
Futuro
| eu | confirmarei |
| ti | confirmarás |
| el / ela | confirmará |
| nós | confirmaremos |
| vós | confirmaredes |
| eles / elas | confirmarán |
Pospretérito
| eu | confirmaría |
| ti | confirmarías |
| el / ela | confirmaría |
| nós | confirmariamos |
| vós | confirmariades |
| eles / elas | confirmarían |
Subxuntivo
Presente
| eu | confirme |
| ti | confirmes |
| el / ela | confirme |
| nós | confirmemos |
| vós | confirmedes |
| eles / elas | confirmen |
Pretérito imperfecto
| eu | confirmase |
| ti | confirmases |
| el / ela | confirmase |
| nós | confirmásemos |
| vós | confirmásedes |
| eles / elas | confirmasen |
Futuro
| eu | confirmar |
| ti | confirmares |
| el / ela | confirmar |
| nós | confirmarmos |
| vós | confirmardes |
| eles / elas | confirmaren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | confirma |
| el / ela | confirme |
| nós | confirmemos |
| vós | confirmade |
| eles / elas | confirmen |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | confirmar |
| ti | confirmares |
| el / ela | confirmar |
| nós | confirmarmos |
| vós | confirmardes |
| eles / elas | confirmaren |