Conjugation of concibir
to conceive (all senses) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | concibo |
| ti | concibes |
| el / ela | concibe |
| nós | concibimos |
| vós | concibides |
| eles / elas | conciben |
Pretérito imperfecto
| eu | concibía |
| ti | concibías |
| el / ela | concibía |
| nós | concibiamos |
| vós | concibiades |
| eles / elas | concibían |
Pretérito perfecto
| eu | concibín |
| ti | concibiches |
| el / ela | concibiu |
| nós | concibimos |
| vós | concibistes |
| eles / elas | concibiron |
Antepretérito
| eu | concibira |
| ti | concibiras |
| el / ela | concibira |
| nós | concibiramos |
| vós | concibirades |
| eles / elas | concibiran |
Futuro
| eu | concibirei |
| ti | concibirás |
| el / ela | concibirá |
| nós | concibiremos |
| vós | concibiredes |
| eles / elas | concibirán |
Pospretérito
| eu | concibiría |
| ti | concibirías |
| el / ela | concibiría |
| nós | concibiriamos |
| vós | concibiriades |
| eles / elas | concibirían |
Subxuntivo
Presente
| eu | conciba |
| ti | concibas |
| el / ela | conciba |
| nós | concibamos |
| vós | concibades |
| eles / elas | conciban |
Pretérito imperfecto
| eu | concibise |
| ti | concibises |
| el / ela | concibise |
| nós | concibísemos |
| vós | concibísedes |
| eles / elas | concibisen |
Futuro
| eu | concibir |
| ti | concibires |
| el / ela | concibir |
| nós | concibirmos |
| vós | concibirdes |
| eles / elas | concibiren |
Imperativo
Afirmativo
| ti | concibe |
| el / ela | conciba |
| nós | concibamos |
| vós | concibide |
| eles / elas | conciban |
Infinitivo
Infinitivo persoal
| eu | concibir |
| ti | concibires |
| el / ela | concibir |
| nós | concibirmos |
| vós | concibirdes |
| eles / elas | concibiren |